In den Gloeiende Gerrit
Eethuys
Pannenkoekenhuys
Maandag:
Dinsdag:
Woensdag:
Donderdag:
Vrijdag:
Zaterdag:
Zondag:
gesloten
gesloten
17:00 - 21:00
17:00 - 21:00
17:00 - 21:00
17:00 - 21:00
17:00 - 21:00
Maandag:
Dinsdag:
Woensdag:
Donderdag:
Vrijdag:
Zaterdag:
Zondag:
Gesloten
17:00 - 20:00
12:00 - 20:00
17:00 - 20:00
17:00 - 20:00
12:00 - 20:00
12:00 - 20:00

In den Gloeiende Gerrit is gevestigd in een oude boerderij in de kern van Hoogland. Een dorp met een rijke geschiedenis evenals onze boerderij die dateert van voor 1900. Maar wie kan er nu eigenlijk beter proaten over die mooie geschiedenis van deze nostalgische boerderij als de Hooglandse boer zelf. En vandaag eenmaal an de proat met echte Hooglanders over die goeie ouwe tied betekent, dat je gewoon kunt blieven zitte tot margevroeg, want ze blieve moar deurproaten...

Er heeft altijd een horecafunctie gezeten op deze boerderij. Het was zelfs zo geregeld, dat op het hele grondgebied Langenoord geen sterke drank verhandeld mocht worden. Ook het kopen van een huis op het grondgebied van Langenoord gebeurde vanaf deze boerderij. We spreken dan over de jaren 1920 -1930. Op zondagmorgen ging men met paard en wagen naar de kerk. Deze werden door de knecht van Langenoord hier uitgespannen, vervolgens liep men naar de RK-kerk voor de vroege Heilige mis. Alle paarden hadden een vaste plek in de stal, waarbij de paarden van de iets grotere boeren het beste plekje kregen. Na de kerk kwam je weer hier voor een bakje koffie en uiteraard een borreltje. Je kocht zes borrels van hfl. 0,15, de zevende kreeg je voor hfl. 0,10. En als je een beetje geluk had, dan had je je bestelling gedaan bij de dikke (Jan van de Langenoord, laatste café-eigenaar uit die tijd). Die schreef nooit wat op, maar rekende met je af via wat natte vingerwerk. Verder werd er gezellig geproat over koetjes en kalfjes en uiteraard hield men elkaar op de hoogte van de laatste nieuwtjes uut 't darp. Niet te vergeten, de potjes kaarten die hier zijn gespeeld, voornamelijk schudjassen, die zijn niet meer te tellen. Vond de horecafamilie (Van 't Klooster), je een beste kerel, dan mocht je in de veurkamer kaarten in plaats van in het café. Dan kwam er nog wel eens een balletje gehakt of een gekookt eitje op tafel, maar uitgebreid eten was er niet bij. Het gebeurde ook wel, dat de vrouwen na de kerk doorliepen naar een ander café, de Kolkrijst, en de mannen hier bleven zitten. Wellicht omdat het op zondag in café de Kolkrijst wel eens gratis was. Ook heeft hier vaak een deresklits plaatsgevonden, een gezellige middag of avond met alleen vrouwen. Er werd niet altijd even precies omgegaan met de sluitingswet, men kan zich nog goed herinneren, dat het een keer aardig uit de hand is gelopen laat op de avond na zo'n deresklits.

Naast het café en het rouwrieje (het vervoeren van de overledene in rouwkoets met paarden van het sterfhuus naar de kerk) functioneerde deze boerderij gewoon als boerenbedrijf. De knecht en de meid hadden hier een belangrijke functie. Als knecht werd je in de maand mei ingehuurd voor een jaar. Voor het verhuren van jezelf als knecht ontving je hfl. 5,-; dit noemde men een niepenning. Voor een heel jaar werken kreeg je een salaris van ongeveer hfl. 1700 ,- , daarbij zat wel kost en inwoning. Als knecht sliep je op de hilt boven de koeien , oftewel de kit (als je nu in het restaurant zit, waar vroeger de koeien op de deel stonden en je kijkt naar boven, kijk je naar de vroegere kit). Je sliep het lekkerst als er net gehooid was, dan lag je bovenop een dikke berg hooi.

Er heeft zich door de jaren heen heel wat afgespeeld in deze horecagelegenheid, van fanatieke schudjaspartijen, deresklitsen tot bruiloften. De uitstraling van In den Gloeiende Gerrit heeft net dat beetje extra door deze rijke geschiedenis.